27-01-09

Recensie: Het laatste fresco, door Gust van Brussel

Recensie: Het laatste fresco, door Gust van Brussel

Het laatste fresco, door Gust van Brussel

recensent: Peter Motte

onder auspiciën van De voormalige Tijdlijn en Vertaalbureau Motte

Met "Het laatste fresco" heeft Gust van Brussel een van de beste boeken geschreven die ik de laatste maanden heb gelezen.

Natuurlijk klinkt zo'n uitspraak niet overtuigend als ze niet in een nationale krant wordt gepubliceerd of in een belangrijk literair tijdschrift, maar laten we wel wezen: het boek heeft veel kwaliteiten.

Dik is het niet: 130 pagina's. Volgens sommigen is het dus meer een vette novelle dan een roman. Maar de betekenis van dat soort termen varieert nogal.

"Het laatste fresco" vertelt het verhaal van een man die na de dood van zijn vrouw door Italië zwerft, van hotel naar hotel, en onderweg vreemde personages ontmoet. Zijn dagen verlopen anders dan hij had verwacht.

Het boek is ingedeeld in zeven hoofdstukken, en elk hoofdstuk krijgt als titel de naam van een van de personages uit de Commedia dell'arte. Commedia dell'arte was een populaire vorm van volks improvisatietoneel. De acteurs bouwden gevarieerd toneel op, dat gedeeltelijk bestond uit geïmproviseerde invallen, en gedeeltelijk uit flarden tekst die ze uit het hoofd kenden. De toneelgroep moest goed op elkaar zijn ingspeeld, want de improvisaties veroorzaakten onverwachte reacties van de acteurs, waarop de andere acteurs gepast moesten kunnen reageren. De commedia dell'arte is verdwenen toen men vaste teksten begon te gebruiken, waardoor de levendigheid verloren ging.

De improvisatie was gedeeltelijk mogelijk doordat de personages categorieën mensen verbeeldden, zoals de geliefde, de minnaar, de politieagent, de dokter, enzovoort. Het zijn geen clichés, zoals in hedendaagse detectives nogal eens een politieagent optreedt die buiten de lijntjes kleurt en die kan rekenen op zijn trouwe adjudant op de gemoedelijke omgang met een of andere louche figuur. Nee, "il capitano" uit de commedia dell'arte vertegenwoordigt gewoon de gezagsdrager, zoals die in elke maatschappij voorkomt.

Gust van Brussel heeft zijn roman opgebouwd rond die toneelpersonages. Of, liever gezegd, de merkwaardige figuren die zijn hoofdpersonage onderweg ontmoet, worden behandeld in een hoofdstuk waarvan de titel de naam van een van die toneelpersonages draagt.

In "Il dottore" ontmoet hij een merkwaardige kerel die geldt probeert los te krijgen voor zijn uitvindingen. Om hem te ontlopen verlaat het hoofdpersonage zijn hotel, en begint hij Italië rond te trekken. De hele reis lang blijven de herinneringen aan de vreemde snoeshaan hem door het hoofd spoken, aangetrokken als hij wordt door het gevoel dat er meer inzicht in zijn krankzinnigheid zat, dan hij aanvankelijk had vermoed.

Alle hoofdstuktitels zijn in het enkelvoud, maar dat betekent niet dat er maar één persoange in zo'n hoofdstuk kan worden beschouwd als een voorbeeld van de categorie. In "Il capitano" zijn er minstens twee: Boris en een Porsche-chauffeur. Beiden treden op als mensen die meester zijn over hun omgeving, en tot op zekere hoogte over de hoofdpersoon - of waarvan de hoofdpersoon vermoedt dat ze meester zijn over hem. Zo is hij nooit zeker of Boris en zijn vrouw samen overspel hebben gepleegd.Een van de charmes van het boek is dan ook om in elk hoofdstuk te zoeken naar de personages die in de titelcategorie kunnen worden ingedeeld. Het is een manier om het verhaalverloop in te delen in hoofdstukken, maar ook een manier om verschillende aspecten van een categorie mensen tegenover elkaar af te wegen.

Maar bovenstaande is tot op zekere hoogte ingewikkeld gezever, want het boek leest niet als een moeilijk door te snijden klomp stopverf. Het gaat integendeel erg vlot. Alhoewel de gebeurtenissen weinig spectaculair zijn, houdt Gust van Brussel er de spanning in. De Porsche-chauffeur lijkt een maffia-type te zijn, maar er worden geen revolvers bovengehaald, en er zijn geen vechtpartijen. Het hoofdpersonage merkt alleen maar dat er iets aan de hand is, maar zelf wordt hij vriendelijk en voorkomend behandeld.

Zo wandelen we samen met de hoofdfiguur rond in Italië, en beleven we de manier waarop hij in het reine probeert te komen met zichzelf, de dood van zijn vrouw, en zijn herinneringen.

Het boek is zowel op papier verkrijgbaar, als elektronisch. Elektronisch kan het hier worden gekocht voor 5 euro.

"Het laatste fresco", Gust van Brussel, 2009, Turnhout, De Graal vzw, geïllustreerd, 132 p's, 22 x 13,3 x 0,9 cm, ISBN 978-90-504-5000-3

Prijs: als e-book 5 euro

20:26 Gepost door Peter Motte, vertaler van Vertaalbureau Motte in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Tags: literatuur, roman, het laatste fresco, gust van brussel | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | | Pin it! |  Print | | |

21-01-08

Recensie: Superdinosaurussen, door Robert Mash & Stuart Martin

Superdinosaurussen, door Robert Mash & Stuart Martin

recensent: Peter Motte

onder auspiciën van De voormalige Tijdlijn en Vertaalbureau Motte

Nog eens een bespreking van een boek dat sommigen in de boekhandel zullen voorbijlopen als "voor de kinderen", maar dat het niet is:
Superdinosaurussen, Robert Mash & Stuart Martin
Robert Mash en Stuart Martin hebben hun creativiteit losgelaten op de grondige documentatie die ze hebben verzameld over dinosaurussen.
Die gedrochten spreken nog altijd tot de verbeelding. Niet alleen door hun enorme afmetingen en door hun bizarre bepantsering, maar ook door hun millinialange dominantie van onze planeet.Dat is misschien nog het merkwaardigst: de aarde die we nu kennen, bestond toen niet.
Wat ons vertrouwd is, moest nog komen. In die periode hoefde u in de zomer geen gras te maaien, want er was geen gras. Je moest niet de Grote Plas over om naar een ander continent te gaan, want er was maar één continent. Je moest je zelfs geen zorgen maken over de opwarming van de aarde, want het was al heet genoeg.
Nee, wij zouden in zo'n wereld niet kunnen aarden. Bedenk dat diverse typen graangewassen een hoofdbestanddeel zijn van het voedsel van de mens, en graan... is een grassoort!
Elk boek over dinosaurussen toont draken die echter zijn dan de draken in onze fantasie, het toont ons de spoken die verborgen liggen achter achter onze huidige wereld. Het toont ons dat de thuis waar wij nu leven, niet altijd van ons is geweest.
Mash en Martin hebben kan niet worden verweten termen te gebruiken zoals "super", "extreem", "gemeen", "monsters", "zwaargewichten", "kolossaal", "reusachtig", "verschrikkelijk", enzomeer... Die dingen waren nu eenmaal zo.
Hun boek is geen saaie studiekost. Niet alleen door de overdonderdende inhoud, maar ook door de creatieve afwerking: reconstructietekeningen, korte teksten, kaderteksten, foto's van fossielen en nog levende dieren, vergelijkingen tussen dinosaurussen en moderne wezens, een vrgenlijstje om te testen wat je hebt onthouden, uitklapplaten... het is er allemaal.
Wel oppassen met het uittrekplaatje van de Brachiosaurus op blz. 3. Wie het boek aan zijn kinderen cadeau doet, kan ze best helpen als ze aan het lipje trekken om de tekening te voorschijn te brengen die achter de afbeelding van de brachiosaurus is verborgen. Het hapert wat, en het is mogelijk dat onhandige handen het stuktrekken. Het beste is om met de rechterhand het lipje vast te nemen, en tegelijk met de linkervingers tegen het louvre het dichtst bij het lipje te drukken, met ene vinger aan de bovenkant en met andere aan de onderkant van het louvre, zodat het gelijkmatig naar rechts schuift.
Eenmaal dat achter de rug, krijgt u een uitgewerkte tekening van de brachiosaurus te zien, zodat u het skelet kunt zien, en waarop wordt aangegeven waar bepaalde spieren en organen liggen.Het is dus een erg informatief en rijk veelkleurig geïllustreerd boek met het karakter van een popup-boek. Er is bijvoorbeeld een afbeelding van een dino-ei, dat u kunt openklappen, zodat u het dino-embryo kunt zien.
Er is ook een popup van een velicraptor. Vooraan in het boek zit een poster met verschillende dino's erop. Maar meer naar achteren is nog een poster verborgen, die misschien de beste vondst van het hele boek is. Wat er op staat, moet u zelf ontdekken.
Kritiek? Nou: er staat één fout in het boek: op blz. 14, nl. de pagina met de titel "Vreemde vogels", staat in de kadertekst "Heerser van het luchtruim" een fout: "De eerste pterosaurus die werd ondekt was Pterodactylus: het is ook de vroegst bekende soort uit het Krijt, 225 miljoen jaar geleden." Dat klopt niet: het is een soort uit het Trias. Het Krijt is later.Maar verder: van de doden niets dan goeds (grijns).

Superdinosaurussen, Robert Mash & Stuart Martin, 2007, Kosmos, geïlustreerd in kleur, met kleurenfoto's, 2 posters, popup, bewegende elementen, vouwbladen, gebonden, oblong, 27 x 30,5 x 2,5 cm, 28 p's, ISBN 978-90-215-2137-4
prijs: 19,95 euro

19:54 Gepost door Peter Motte, vertaler van Vertaalbureau Motte in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Tags: robert mash, stuart martin, non-fictie, dinosaurussen | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | | Pin it! |  Print | | |

08-12-07

Tentoonstelling: Buth: vader van Thomas Pips

BUTH_KIJK

  • Wat? Tentoonstelling BUTH. Vader van Pips en andere muizenissen...
  • Waar? Sint-Pietersabdij Gent
  • Wanneer? 30 november 2007 - 17 februari 2008, 10.00-18.00, behalve op maandag (sluitingsdag); gesloten op 24, 25 en 31 december 2007 en op 1 januari 2008
  • Prijs: individuen: 4 euro; groepen vanaf 15 personen: 3 euro/pers., gratis tot en met 12 jaar, korting voor 50+-ers.
  • Groepen: gids 75 euro per groep tot 20 pers. exclusief toegangstickets
  • e-mail: drr.sintpietersabdij@gent.be
  • info bezoeken: info@boekjebezoek.be
De Gentenaar Léo De Budt is bekend van de stripreeks Thomas Pips en de zoekplaatjes over de Ronde van Frankrijk met de muisjes.

Hij is echter meer dan dat.

Hij is een leerling van Frits Van den Berghe, en als kunstschilder won o.a. de schilderprijs Prix de Rome.

Als cartoonist signeerde hij met Buth, en onder die naam publiceerde hij vanaf 1946 in de krant Het Volk de stripreeks "Thomas Pips".

In 1947 begon hij met de wieleravonturen van Pips in de Ronde van Frankrijk. Dat leverde erg populaire sportcartoons, die tijdens de Tour verschenen in de sportbijlagen van "Het Volk".

In 1962 verscheen een afzonderlijk tourkrantje, het "Rondegazetje", dat in 's avonds op straat werd verkocht. Daarin werd telkens een gebeurtenis uit de Ronde in een cartoon verwerkt. Het waren tegelijk zoekplaatjes waarin een muisje zat verborgen. Die cartoons werden later in "Het Nieuwsblad" overgenomen.

20:13 Gepost door Peter Motte, vertaler van Vertaalbureau Motte in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (4) | Tags: stripverhaal, thomas pips, buth, leo de budt, ronde van frankrijk, tour | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | | Pin it! |  Print | | |

07-11-07

Recensie: De geestenjager, de laatste leerling, door Joseph Delaney

De geestenjager: De laatste leerling, door Joseph Delaney

recensent: Peter Motte

onder auspiciën van De voormalige Tijdlijn en Vertaalbureau Motte

Toen ik de eerste bladzijden van "De geestenjager: De laatste leerling" door Joseph Delaney las, dacht ik: dit komt me bekend veer.
Maar de naam van de schrijver, Joseph Delaney, zei me niets, net als de titel. Ik kon niets beters bedenken dan in het archief van "De Tijdlijn" te duiken (op gevaar af nooit meer boven te komen :-) ).
In het legendarische laatste dubbelnummer van het blad vond ik maar even drie (!) titels die er iets mee te maken konden hebben:
  • "De magiërsleerling" door Trudi Carnavan, maar dit tweede deel van een reeks was niet waaraan ik terugdacht,
  • "De tovenaarsleerling" door Daniel Hulet, maar dat is een stripverhaal,
  • "Witmantel" door Robert Carter, het derde deel uit zijn reeks "De taal der stenen".
  • Dat zegt op z'n minst hoe vaak het thema van de tovenaarsleerling wordt gebruikt, en voor veellezers is dat natuurlijk lastig. Alhoewel er natuurlijk ook veelvraten zijn die graag nog eens over hetzelfde lezen.
    Het eerste deel van "De taal der stenen" kon wel eens het boek zijn dat in me wakker schoot terwijl ik "De geestenjager: De laatste leerling" aansneed. Ik meen dat het begon met een jongetje dat bij zijn ouders werd weggehaald door een tovenaar, om door hem een gepaste opleiding te krijgen.
    "De laatste leerling" gaat min of meer in dezelfde richting: een vader zoekt werk voor zijn jongste zoon, en hoopt hem te kunnen onderbrengen als leerling van een tovenaar, om precies te zijn: van een geestenjager.
    De kleine is op dat moment 13 jaar, wat ook de leeftijd is waarop in "De taal der stenen" het personage door de magiër wordt weggehaald.
    Maar verder verschillen de boeken nogal.
    Om te beginnen schreef Joseph Delaney "De geestenjager" voor kinderen vanaf een jaar of tien. "Voor wie Harry Potter ontgroeid is," schreef The Times (een wereldberoemd Brits roddelblad). En dat klopt wel een beetje, op voorwaarde dat je vergelijkt met het eerste deel van Harry Potter - die reeks wordt immers gaandeweg volwassener.
    Stilistisch gezien is het wel een vooruitgang op die HP1. HP leidt wat aan overdreven opgewonden gedoe. "De laatste leerling" daarentegen is wat gebalder geschreven, wat de actie ten goede komt. Niet dat het een actieroman is.
    The Times vond het ook écht eng, en inderdaad zijn sommige scènes griezeliger dan je zou verwachten op grond van het eerste hoofdstuk. Het is ook bijwijlen erg spannend.
    Het telt meer dan 250 bladzijden, maar ik was er in één dag tijd doorheen. Het is dus geen zware kost. Delaney heeft enkele boeiende personages gecreëerd. Er kan niet worden beweerd dat zijn verhaal te veel leidt onder simpele goed-kwaad-tegenstellingen, en daardoor lijkt de belofte, "voor wie Harry Potter is ontgroeid", toch wel wat in te houden. In het algemeen is het boek inderdaad van een hoger niveau dan de wat simpele zienswijze op de personages in HP.



    De geestenjager: De laatste leerling, door Joseph Delaney, 2007, Baarn, Uitgeverij De Fontein, geïllustreerd, oorspronkelijk: "The Spook's Apprentice", vertaling: Bies van Ede, 18 x 13 x 3 cm, 270 p's, ISBN 978-90-261-2350-4.
    Prijs:14,95 euro

    20:04 Gepost door Peter Motte, vertaler van Vertaalbureau Motte in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Tags: fantasy, literatuur, joseph delaney | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | | Pin it! |  Print | | |

    11-10-07

    Doris Lessing, Canopus in Argos

    Op 21 maart 2007 stuurde ik dit bericht naar de discussielijst detijdlijn@yahoogroups.com:

    "Door een armbreuk kan ik sinds 3 maart 2007 niets anders doen dan lezen.Van de 6 boeken die ik sindsdien heb gelezen, is deze ontegenzeglijk hetbeste:
    "Canopus in Argos: Aechives Re: Colonised Planet 5 Shikasta" door DorisLessing.
    Een waar meesterwerk."

    Door die armbreuk blijk ik nu een Nobelprijs-winnaar Literatuur te hebben ontdekt: Doris Lessing kreeg de Nobelprijs voor literatuur van 2007.
    Er werden ongetwijfeld enkele flessen champagne in het sciencefictionmilieu gekraakt, want Lessing werd als sf-auteur erkend voor haar vijfdelige reeks "Canopus in Argos".
    Doris Lessing slaagt er niet alleen in om duidelijk verschillende personages neer te zetten, maar die personages ook hun eigen manier van spreken te geven, beïnvloedt door hun eigen manier van denken, en dat met grote diepgang.
    Ze reageert in haar boeken doorgaans tegen machtsmisbruik en onderdrukking door welke partij dan ook.

    17:47 Gepost door Peter Motte, vertaler van Vertaalbureau Motte in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Tags: sciencefiction, canopus in argos, fantasy, literatuur, doris lessing, nobelprijs literatuur 2007 | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | | Pin it! |  Print | | |

    12-06-07

    "Kroniek van Geraardsbergen: een vogelvlucht door het verleden"

    "Kroniek van Geraardsbergen: een vogelvlucht door het verleden"
    door Ivo Mariën met de medewerking van Albert Schrever

    In september 2007 verschijnt de "Kroniek van Geraardsbergen, een vogelvlucht door het verleden" door Ivo Mariën met medewerking van Albert Schrever.
    Dat werk wil de lezer verrassen met een nooit eerder verschenen chronologisch overzicht van wat de Oudenbergstad meemaakte van het begin tot vandaag. Het brengt de geschiedenis van Geraardsbergen in ongeveer duizend stappen.

    Henri Pirenne zei dat we de geschiedenis van België mogen beschouwen als de microgeschiedenis van Europa. Ivo Mariën past hetzelfde idee toe op Geraardsbergen: het verleden van de Oudenbergstad is een microgeschiedenis van België en daardoor ook van Europa.

    Het heemkundig en historisch tijdschrift "Gerardimontium" leverde hem veel materiaal, maar het bleef daar niet bij. Hij stelde zijn plannen voor aan Albert Schrever. Schrever was bereid eraan mee te werken. Het intense opzoekingswerk en de goede samenwerking van het duo leidde tot een historische publicatie zoals er over Geraardsbergen nog niet bestond.

    De kroniek telt ruim 100 pagina's en een tiental illustraties. Hij wordt gedrukt door Van de Maele te Geraardsbergen. Het werk verschijnt op zondag 16 september 2007.

    De normale prijs is 15,50 euro, maar wie er vroeg bij is krijgt een korting en betaalt slechts 12,50 euro.
    Die lage intekenprijs geldt tot en met zondag 16 september 2007.
    Vooraf intekenen kan tot 16 september 2007 door 12,50 euro te storten op rekeningnummer 001-5230589-37 met het adres "Kroniek van Geraardsbergen", Koppenhollestraat 69, B-9500 Geraardsbergen (België).

    De voorintekenaars mogen hun exemplaar afhalen als het boek aan de pers wordt voorgesteld.

    Meer info: Ivo Mariën, +32-(0)54-43.82.87, of via ivomarien@hotmail.com

    10:59 Gepost door Peter Motte, vertaler van Vertaalbureau Motte in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Tags: geschiedenis, geraardsbergen | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | | Pin it! |  Print | | |

    08-06-07

    Aan niemand opgedragen, gedichten

    Na mijn avonturen in de fantasy, heb ik me deze keer gewaagd aan poesie.
    In 2003 organiseerde de plaatselijke openbare bibliotheek een wedstrijd voor haiku's, en twee van mijn inzendingen werden uitgekozen als behorende tot de beste. Van anderen werd er maar één gekozen.
    Ik beschouwde haiku's echter alleen maar als een vingeroefening, als een mogelijkheid om poëtische te leren werken.
    Na de haiku's volgden langere gedichten, en een maandje geleden schreef ik voor de eertse keer een gedichtencyclus bij elkaar, "Aan niemand opgedragen".
    Mijn broer kreeg de eerste versie cadeau, maar die was nog wat onafgewerkt.
    De tweede versie ging naar mijn zuster.
    De derde beschouw ik als af.
    Sinds de tegenvaller met Fernand Ronsmans en zijn Zinkend Schip, besloot ik deze keer het zaakje in eigen beheer uit te geven.
    Maar omdat ik niet veel zin heb om massa's tijd te besteden aan promotie, heb ik de oplage beperkt tot 20 exemplaren.Een los nummer kost 5 euro, alle kosten inbegrepen.
    Maar ik heb ook nog wat in de aanbieding: voor 10 euro krijg je "Aan niemand opgedragen" met "De verkoop" er bovenop.
    Alle exemplaren van "Aan niemand opgedragen" zijn genummerd en gesigneerd. Ze worden enkel via mij verkocht. Er zijn geen derden bij de uitgave betrokken, zodat we niet hetzelfde probleem kunnen hebben als vorige keer: uitstel na uitstel.De oplage is deze keer al effectief klaar.
    Let wel: van "De verkoop" zijn er maar 4 exemplaren meer verkrijgbaar, dus alleen wie er snel bij is, kan het speciale aanbod voor 10 euro bestaande uit "Aan niemand opgedragen" en "De verkoop" nog krijgen.
    Bestellen kan via peter.motte@skynet.be
    Stuur geen geld, wacht tot ik antwoord.

    Technische gegevens:
    "Aan niemand opgedragen, gedichten", 13 gedichten in oblongformaat van 15 x 21 cm, crèmekleurig papier, geniet in de rug, 20 bladzijden.
    Genummerde oplage van 20 exemplaren.
    Bij aankoop via de auteur ontvangt u een gesigneerd exemplaar. Bestellen via peter.motte@skynet.be.
    5 euro.

    Nog wat gebabbel:
    "Aan niemand opgedragen" is een dichtbundel door Peter Motte. Door mezelf dus.
    Hij telt 13 gedichten en werd uitgegeven op crèmekleurig papier. Dat is aangenamer voor de ogen dan wit papier. Als er te veel licht is, wordt wit papier een lichtexplosie in de ogen.
    Er werd een oblongformaat gekozen, omdat het beter past bij de lengte van de gedichten.
    De bundel werd uitgegeven op een manier die comfortabel is om te lezen, en om te passen bij de gedichten.
    De oplage telt slechts 20 genummerde exemplaren. Nadat de verzen geschreven waren, wou ik ze gewoon ter beschikking stellen van het publiek. Maar ik wou niet veel tijd besteden aan verspreiding en dergelijke.
    Wie via mij bestelt, ontvangt een gesigneerd exemplaar.Het formaat is 15 x 21 cm. Het boekje telt 20 bladzijden.Bibliografische gegevens: Aan niemand opgedragen - gedichten -, Peter Motte, 2007, Geraardsbergen, De voormalige Tijdlijn, oblong, 15 x 21 cm, 20 bladzijden, crèmekleurig.
    Bestellen via peter.motte@skynet.be.
    Prijs: 5 euro.

    00:10 Gepost door Peter Motte, vertaler van Vertaalbureau Motte in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (1) | Tags: literatuur, poezie, motte | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | | Pin it! |  Print | | |